Deprem Aşkınızı Alırsa
17,Temmuz 2006
Deprem Aşkınızı Alırsa
Hayatta olmasını en çok istediğiniz şeyin, hayatınızdan çekip gittiği oldu mu siz istemeden fark etmeden, hiçbir şey yapamadan, istemeden? Bu ağustos sıcağında sonbaharda dökülen yaprakları aklınıza getirdiğiniz, onlarla umutlarınızı özdeşleştirdiğiniz oldu mu?
Etrafınızda kendinizden başka suçlayacak kimse bulamadığınız, keşke daha yakın olsaydım keşke daha çok ilgilenseydim, keşke ona doyabilseydim, keşke sana doyabilseydim dediğiniz…Bir şeyleri telafi edebileceğinizi, pişmanlığınızı dile getirebileceğinizi düşünerek kaleme kağıda sarıldığınız oldu mu? Onun bir daha hiçbir yazınızı okumayacağını, hiçbir şiirinize çok güzel demeyeceğini hesaba katmadan. Sadece hep çocuk kalacağını bildiğiniz kalbinizin, acıları biriktirmeye gücünün yetmeyeceği bilinciyle hüznünüzü satırlara kusmak istediğiniz oldu mu? Daha fazla yazamayacağım. Bir 17 Ağustos daha ve ben hâlâ kadere inanmıyorum. O bilinçsiz, o sorumsuz zihniyetin hâlâ aramızda olduğuna inanıyorum sadece. Hiç düşünmeden bizlerden götürdüklerini, götüreceklerini düşünüyorum. Bu zihniyeti hâlâ aramızdaki bazı beyinlerden söküp atamadığımıza lanet edebiliyorum sadece. Sadece lanet edebiliyorum.
Peki, siz ne yapıyorsunuz?
Ger(çek) hayat zihniyetini taşımayanlara saygı-larımı gönderiyor,
Aramızda olmayanları Rahmetle anıyorum.
(17 Ağustos 2002)
SEMİH TANRIVER
Entry Filed under: şiir. .
3 Comments Add your own
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
pelin Göcen | 31,Temmuz 2006 at 7:22 am
Hayatınız kapkaranlık ve içinde ufak bir pırıltı var ve siz o pırıltıya ulaşmak için kim bilir neleri feda ettiğiniz oldu mu hiç?Ulaşmanın çok zor olduğunu bilerek pes mi ettiniz yoksa?Oysa ki istemeden,çaba sarfetmeden,yorulmadan,hayallerinizin peşinden koşmadan o pırıltıya ulaşamazsınız.Yada diyelimki uğraşmadan o pırıltı kendiliğinden geliverdi size,o eski değerini yitirmemiş midir?sizin gözünüzde.Hiç düşündünüz mü?eğer o pırıltının peşinde koşsaydınız o sizin yaşam amacınız olacakken bir anda her şeyi mahvettiğinizi.
AMACI OLMAYAN İNSAN İNSAN DEĞERİNİ TAŞIMAZ ASLINDA…
AMAÇLARIMIZIN PEŞİNDE KOŞMALIYIZ EMEK HARCAMALIYIZ Kİ O BİZİM YAŞAM PIRILTIMIZ OLSUN…
2.
sevgi tanrıöver | 8,Ağustos 2006 at 1:25 am
ooo benimde soy ismim tanrıöver nerelisiniz acaba ögrenebilirmiyim
3.
mekansızserseri | 9,Temmuz 2007 at 8:58 pm
öncelikle yazısından dolayı semih abiye teşekkür ederim…..
ve pelin arkadaşımızın yazdığı yorum hakkında konuşmak istiyorum…Bir kimse bir şeyi kazanmak için bazı şeyleri feda etmek zorundadır.. bunun başında sevgi vardır… hiçbirşey feda etmeden birşey elde edemezsiniz ve diyelim ki ettiniz ondan bir sey göremezsiniz aslında konuşacak çok şey var da neyse